De wedstrijd gespeeld
Op deze zonnige en droge dag hadden maar liefst 14 enthousiaste golfers zich verzameld voor een mooie wedstrijd. Het was een non-qualifying ronde, wat voor velen een opluchting was -eindelijk eens spelen zonder dat de handicap als een kritisch toekijkende scheidsrechter in je nek hijgt.
Helaas verkeerde de baan momenteel niet in topconditie: het gestrooide zand, de geprikte grond en de overvloedige regen van de afgelopen tijd zorgden ervoor dat er niet bepaald sprake was van topgolf. Een putt liep soms meer zigzag dan een deelnemer op een kerstborrel…
Na afloop verzamelde iedereen zich in het gezellige clubhuis, feestelijk aangekleed met prachtige kerstversiering. Met een hapje en een drankje binnen handbereik werd vol spanning uitgekeken naar de uitslag -al was het maar om te ontdekken wie vandaag het minst last had gehad van de ‘creatief aangebrachte’ greenstructuur.
‘Als het niet kèn zoals ’t môt, dan môt ‘t maar zoals ’t kèn’. Kent u deze uitdrukking beste vrinden, beminde golfers. ‘Als het niet kèn zoals ’t môt, dan môt ‘t maar zoals ’t kèn’. Wij moesten hieraan denken toen wij de afgelopen week naar buiten keken, de regen aanschouwden en ons realiseerden dat vrijdag het Beaujolais Toernooi gespeeld zou moeten worden. Het leek een kleine ramp te worden, immers: donderdag nog stonden de golfers van het clubtoernooi tot aan hun knieën in de greens. Gingen zij bijkans watertrappelend van hole tot hole en sloegen zij bij tijd en wijle een modderfiguur van heb ik me jou daar.